Gisterennacht, in een droom, zag ik acht kraaien en drie aalscholvers. Ik heb ze geteld. Ze vlogen in de late avondschemering langs een kerktoren naar het westen.

Vannacht, in een droom, zag ik slangenarenden. Er was een vrouwtje en ze zat met twee jongen op het nest. Die jongen hadden rode veren en waren zo'n drie meter hoog. De moeder was bruin.

Niet ver daarvandaan zat een hop in een wegberm, daar stonden veel mensen naar te kijken.

Enkele nachten geleden zag ik in een droom een kluitje vogels die ik niet herkende. Ik vroeg aan mensen die bij me stonden of het bladkoningen waren.

[They were like small pools of grey fire, but the least provocation turned them into grey lightning. (uit: Tim Jeal Stanley. The impossible life of Africa's greatest explorer.. Faber and Faber, 2008. p 145.)]

[She feels the weight of her hands in her lap, and when lightning cleaves the dark space, she sees them as skinned little babies. (uit: Aleksandar Hemon The Lazarus Project. Picador, 2008. p 88.)]

van Occy

Vannacht zag ik in een droom een lepelaar. Hij stond op een betonnen afvoerbuis. Die buis hing in de lucht.

V. komt uit Rusland.

Wanneer ik hem vraag Alles goed? zegt hij Ja. Maar vóór die Ja moet hij steeds, als in een reflex, mompelen Hitler kaputt. Hij glimlacht er dan bij. Dat is familietraditie, zegt hij, bij het horen van woorden die zeer Duits klinken.

Enkele nachten geleden zag ik in een droom een grote mantelmeeuw. Ze laat me sindsdien niet meer los.

De meeuw vloog boven de tuin van mijn ouders en scheet me voortdurend onder. Af en toe landde ze op het gras en in de struiken. Ik liep rond met een borstelsteel, een trekker erop, en probeerde het beest hard te slaan – wat lukte, natuurlijk, want mijn oog-hand-coördinatie is uitstekend. Wanneer de meeuw op het tegelpad ging zitten, legde ik de bezemsteel op de grond en schopte ik hem tegen de vogel aan.