4.8.20

[Hennes hy lyste återigen elfenbensvit, hennes ögon blixtrade klart och hennes glada skratt fick oss alla på gott humör. (uit: Hédi Fried Skärvor av ett liv. Natur & Kultur, 1992. p 224.)]

[Een blikseminslag zal later deze zomer een korte, felle brand ontketenen die de hele boel opruimt. (uit: Hay Wijnhoven De Turkse tortel. Atlas Contact, 2019. p 98.)]

[Zwaar hijgend van het rennen in de gloeiende hitte betrad hij niettemin heel beheerst het zaakje, groette de verkoopster achter de toonbank en verzocht haar het bovenste brood van de plank te halen, daar dit hem het beste aanstond, en terwijl de vrouw zich omdraaide, griste hij zwijgend en bliksemsnel iets van de toonbank dat niet beter had kunnen uitvallen - een lang, als een scheermes zo scherp geslepen broodmes. (uit: Michail Boelgakov De meester en Margarita. Van Oorschot, 1997. p 192.)]


6.2.20

[Het was een kort maar hevig afscheid van alles wat ik tot nog toe had meegemaakt, bliksemsnelle val van licht naar donker. Maar toen ik mijn handen van mijn oren wegnam, merkte ik, dat er nog altijd niemand boven was en tegelijkertijd hoorde ik van beneden Koos' stem komen, die rustig en bedaard sprak tegen de nachtelijke bezoeker, die een dame bleek te zijn. (uit: Hanny Michaelis Oorlogsdagboek. Van Oorschot, 2019. p 382.)]

4.2.20

In de nacht van zondag op maandag hoorde ik in een droom een zanglijster.

Ik was met iemand – ik weet niet wie – in een kamer – ik weet niet welke. Wellicht was die iemand een vrouw en droeg ze een lichtblauwe jeans. Het kan zijn dat het met het werk te maken had. Wat er ook van zij: ik opende het raam boven de tafel en hoorde een zanglijster. Hij zong.

18.12.19

[Steenweg op Mol, nummer 5, meteen omringd door bliksemschichten en stortregen. (uit: Koen Peeters Leer mij zwemmen. Confituur, 2019. p 9.)]

17.12.19

23.9.19

[Gisteren scheen de zon, vandaag is het pikkedonker en klieven de bliksemschichten door de zwarte lucht. Hoe is het mogelijk! En gij waart ook gelukkig! Laten we gewoon een stap terugzetten, er is niets gebeurd, het leven herbegint zoals het tot voor kort was. Komaan, Patricia. (uit: Marnix Peeters Ik heb aids van Johnny Diamond. Pottwal, 2018. p 116-117.)]

2.7.19

[En natuurlijk is het voorgekomen dat ik na het voor de vierde keer opnieuw tekenen van een tuin omdat het echtpaar in Almere het onderling niet eens kon worden, de hele bliksemse boel in een enorme envelop heb gestopt, met een kort briefje erbij: 'Hier het laatste ontwerp, en waag het niet mij hiervoor te betalen'. (uit: Gerbrand Bakker Rotgrond bestaat niet. Cossee, 2018. p 12.)]