Afgelopen nacht zag ik in een droom een koolmees. Eerst dacht ik dat het een zwarte mees was, maar uiteindelijk - nee, nee - bleek het toch echt gewoon een koolmees. Maar een flets gevalletje, dat zeker.

[Ze haalden zelfs niet de tweede bank op. Ze gaven hun vrienden en familie geen teken van leven, ze lagen daar maar - als door de bliksem getroffen, verdoofd, verlamd, niet in staat om ook maar iets te denken of te doen. (uit: Hans Fallada Een waanzinnig begin. Cossee, 2014. p 120.)]

Vooraf en wellicht niet ter zake: gisteravond besliste ik enige structuur aan te brengen in de bierkoop. Dat wil zeggen: ik koop het eerstvolgende jaar geen bier meer voor in de kelder. Behalve 1) oude geuezes 2) saisons 3) zeer zware donkeraards. En misschien 4) ook om het even wat van de Dochter van de korenaar & de brasserie de la Senne. En van de Struise Brouwers. Orval. Nu ja.

Nu de kwestie: vannacht zag ik in een droom drie grote zaagbekken. Ik fietste met S. in het stoeltje voorop over een hoge dijk en kon rechts in de diepte, door wat kale bomen heen, een langgerekte plas zien liggen. Er zaten best wat vogels op, eenden allerhande en drie zaagbekken - twee vrouwtjes, één mannetje.

[Zoals ik u schreef: ik ben drie dagen in Berlijn geweest. Zoiets is voor mij heel bijzonder, ik ben namelijk een mol, een erfbewonder, een scharrelaar op zeer klein territoir. Maar nu is Berlijn een blikseminslag in mijn leven gebleken. (uit: A.L. Snijders Ruim Water. Thomas Rap, 2012. p 252.)]

[De amygdala speelt waarschijnlijk een rol in het besturen van onze vecht-of-vluchtreactie - dat gevoel dat je bijvoorbeeld krijgt binnen een halve seconde na een blikseminslag dichtbij. (uit: Noah Strycker Dat gevederde ding. Atlas Contact, 2015. p 134.)]

[We konden de ochtend op Tristan doorbrengen en zouden dan 's middags nog een bliksembezoek aan Nightingale brengen. (uit: Albert Beintema Eilanden. Atlas Contact, 2013. p 157.)]

[Alles daarna wordt te ingewikkeld om te vertellen. Er kwam schuld bij kijken, en scheidingen en geld en de belastingdienst en alles ging naar de bliksem. (uit: David Vann Legende van een zelfmoord. De Bezige Bij, 2011. p 48.)]

[Ik bereikte de villa. De hond Bullet had me zien komen en was als de weerlicht tegen mij opgesprongen. Ik gaf hem een duw, liep naar mijn fiets en begon te spurten. (uit: Luc De Vos Paddenkoppenland. Atlas Contact, 2014. p 38.)]