[De dikke jongen met de hazelip is er nu een jaar. Daarvoor zal het, aan de inrichting te zien, een voortreffelijk, ouderwets hotel geweest zijn. Hij zal het binnen de kortste keren naar de bliksem helpen. (uit: J.J. Voskuil Buiten schot. Van Oorschot, 2005. p 347.)]

Een nacht of wat geleden zag ik in een droom een kwak. Hij kwam aanvliegen en zette zich op een afdak. Daar kreeg-i het aan de stok met een blauwe reiger en een duif - er werd heen en weer gepikt.

Enige nachten geleden zag ik in een droom twee ransuilen - ze zaten in de voortuin van mijn ouderlijk huis.

Rechts naast de oprit was een onkruidveldje en daarnaast een rij coniferen met daar weer achter een weilandje. Op het onkruidveldje stond een opel manta geparkeerd, of een soort cadillac, in geel en wit. De uilen zaten beurtelings op die opel/cadillac en in de coniferen. Zelf probeerde ik op een gegeven moment ook op de opel/cadillac te klimmen, en dat viel me niet mee. Het onkruidveldje lag ietwat in een helling en de graspollen waren fameus. Er was nog iemand bij, maar wie?

[Hij schreef: 'Ik sukkel op dit ogenblik verschrikkelik. Ik kan zo te zeggen geen "poe" zeggen. Een miserie, vriend. Ik weet wel dat ik, fysies, als mens naar de bliksem ben, maar ik vind dat men mij toch een minimum mocht laten.' (uit: Koen Broucke, Peter Holvoet-Hanssen, Koen Peeters & Pascal Verbeken Miavoye. De Bezige Bij Antwerpen, 2014. p 88.)]

[Mijn oog viel op een beeldje van een engel, helemaal in de nok van zijn huismuseum.
'Is dat je bliksemafleider?' (uit: Frank Westerman Stikvallei. De Bezige Bij, 2013. p 152.)]

[Mijn ouders zijn kort na elkaar in een bliksemslag gestorven. Ik bedoel dat de dood onverwacht kwam, ik was er niet bij, ik werd opgebeld toen het al gebeurd was, ik kon er tijdens een lange autorit over nadenken, misschien kon ik er zelfs al en beetje aan wennen. (uit: A.L. Snijders Heimelijke vreugde 2. Thomas Rap, 2008. p 203.)]

In de nacht van donderdag op vrijdag zag ik in een droom een zwarte specht.

Ik wandelde in de straat waar ik mijn jeugd doorgebracht heb. Waar ooit mijn broer woonde, daar tegenover, was een rietkraagje met enige knotwilgen en in dat riet (tja), fourageerde een zwarte specht. Ik filmde hem en plots bleek hij een nest met verse jongen te hebben. Dat dat vroeg in het jaar was, dacht ik daarbij. En ook dat nestfotografie verboden is.

Een meter of 20 verder, voorbij de bocht en aan de andere kant van de straat, zag ik eind mei 2010 acht bonte vliegenvangers. Ook dat was in een droom.

Vannacht, in een droom, zag ik twee boeren- en twee huiszwaluwen.

Ik liep met S, P en K door een zuiders zonnig stadje. Er was een station en daar in de buurt zaten twee huiszwaluwen naast elkaar op een vensterbank. Een tel later zaten er twee boerenzwaluwen bij. Ze zaten gevieren naast elkaar en we keken naar hun staarten.

Later zagen we in een smalle straat in het centrum ook een koolwitje vliegen, een groot koolwitje. Het dier ging even op mijn muts zitten - was het dan toch niet zuiders zonnig? - en er werd een foto van genomen.

[Niemand ging de bus uit, behalve ik. Volodja's vrienden brachten hem bliksemsnel zijn kannetje olie - het was tenslotte zijn maat, ook een chauffeur, die trouwde - en hij toeterde een paar keer baldadig. (uit: Vasili Grossman Reis door Armenië. Balans, 2013. p 145.)]