[Hij tastte in zijn zak en bracht zijn hand bliksemsnel naar zijn mond. Daarna begon hij diep te ademen en wachtte tot hij weer goed was. (uit: L.H. Wiener Bomen die te mooi zijn moeten worden omgezaagd. De Bezige Bij, 1980. p 47.)]

[Ik schrok ervan, ik schrok van wat hij schreef, dat hij echt zijn best gedaan had, terwijl ik alles wat hij in zijn brieven schreef altijd als de hele bliksemse boel omzeilend, misschien zelfs als onecht heb beschouwd. (uit: Gerbrand Bakker Jasper en zijn knecht. De Arbeiderspers (Privé-domein nr 287), 2016. p 288.)]

['Dat is het goddomme zeker,' zei Lary, die naar het backpack met de medicijnen liep. 'Ik kan gewoon niet wachten tot ik aan de beurt ben. Kunnen we hier niet als de bliksem vandaan? Voordat ik het ook krijg? Naar huis terug?' (uit: Redmond O'Hanlon Congo. Pandora, 2001. p 70.)]

Helemaal zeker ben ik er niet van, maar ik geloof dat ik enige dagen geleden in mijn slaap een koekoek hoorde. En misschien zag ik ook een beflijster toen. In mijn slaap dus.

Vanochtend vroeg zag ik in een droom twee goudplevieren en ook twee tjiftjaffen.

Ze zaten op een braakland/aardappelveld tegenover het huis waar ooit de ouders van mijn vader woonden. De goudplevieren had ik het eerst gezien. Eén ervan had een handpen die uit de linkervleugel hing. De tjiftjaffen zaten er niet ver vanaf en ze waren erg geel, geel als fluiters. Maar het waren tjiftjaffen, dat wist ik.

In de nacht van vrijdag op zaterdag hoorde ik in een droom een koekoek. Ik werd er wakker van en mummelde tegen mijn vrouw naast me: "hoor, een koekoek. Ik zet het raam open."

Daarna sliep ik weer in, na dat mummelen.

[Voor mij waren die plaatsen de bergen van Lhasa waar de stad zich openbaarde als een stroom goud in een goudwasserszeef, de Menez-Hom, die de drie rotspunten van het schiereiland Crozon afgrendelt, de top van de Dru waarop een maagd de wacht houdt die vaak door de bliksem wordt getroffen. (uit: Sylvain Tesson Berezina. De Arbeiderspers, 2015. p 126-127.)]