[En nu jullie twee als medeplichtigen... Boem! Twee bliksems verpulveren jullie! (uit: Lewis Trondheim Invalkrachten. Silvester, 2008. p 47.)]

["Some flowers for the girl?" vraag ik aan Ali, want ten slotte zijn zij het die in deze het laatste woord moeten spreken.
Hij pleegt overleg met zijn vrienden en zegt dan dat het goed is.
Goed is, goed is. Dat vind ik geen antwoord. Mij kan het eigenlijk geen bliksem schelen, geloof ik, want ik heb geen aandeel in de onderneming en ik vraag dus nog even of zij er op gesteld zijn of niet.
"In ieder land moet men doen zoals de mensen die er wonen," beweert hij. En of ik ze dan maar kopen wil, want zij worden hier nog al eens afgezet, omdat zij met ons geld niet overweg kunnen. (uit: Willem Elsschot Het dwaallicht in het verzameld werk. Amsterdam: Van Kampen en zoon, 1960. p 696.)]

[Immers, het staat hem vrij dat natuurlijk kind naar de bliksem te zenden indien onze termen hem mishagen. (uit: Willem Elsschot Pensioen in het verzameld werk. Amsterdam: Van Kampen en zoon, 1960. p 619)]

[En toen hij de steen neerlegde, zag je van die kleine bliksemschichten en de aarde beefde. (uit: Lewis Trondheim Tikkie. Silvester, 2007. p 48.)]

[En ze gaat er als de weerlicht vandoor wanneer ik haar de vertaling van Lijmen/Het Been geef. (uit: Bart van Loo & Alain Giebens Elsschot, Antwerpen & Coraline. Houtekiet, 2010. p 45.)]

[Er rende een hermelijn langs me heen, die telkens grote sprongen maakte als de bliksem neerschoot. (uit: John A. Baker De slechtvalk. Atlas, 2010. p 215.)]

[De ondergaande zon werpt een intens rode gloed op tussen de horizon en een formatie van inktzwarte onweerswolken waarin zilverwitte bliksem losbarst. (uit: Erwin Mortier Afscheid van Congo. Met Jef Geeraerts terug naar de evenaar.. De Bezige Bij, 2010. p 17.)]

[Maar Maruška's arm schiet bliksemsnel uit, ik zie een flits, ze heeft een naald in de onderarm van de conciërge gestoken. (uit: Jáchym Topol De werkplaats van de duivel. Anthos, 2010. p 113.)]

[Als we het vragen, moet je die zo hard mogelijk naar beneden duwen... Heel hard! Klak! bliksemflitsen... De rook, de stank... Alles stinkt! (uit: Bailly - Lapière Agadamgorodok. Dupuis, 2003. p 57.)]

[Op dat moment klonk het geknetter van de bliksem die de hemel openscheurde, gevolgd door een oorverdovende dreun van de donder en er verscheen een immens monster in de deuropening. (uit: Chris Riddell Louize en het schoolspook. Manteau, 2009. p 83.)]