[Al zou de bliksem op dat ogenblik ingeslagen zijn, al zou er een steen op mijn hoofd zijn gevallen, ik zou het toch hebben gezegd. (uit: I.A. Gontsjarow Oblomow. Rainbow pocket, 1999. p 323.)]

[We hingen rond in het huis, ik zat naast Maximiliaan, een tere, blonde jongen (we zijn allemaal tere, blonde jongens) met lange voortanden wit als bliksem. (uit: Joost de Vries Clausewitz. Prometheus, 2010. p 146.)]

[Was ze als de bliksem zonder donder? (uit: Edgar Hilsenrath Het sprookje van de laatste gedachte. Anthos, 2010. p 176.)]

Een week geleden reed ik met tram 44 van Tervuren naar Montgomery. Achter mij spraken twee dames in een taal met kliks erin.

Interessant, interessant. Maar er is meer: eerder die dag had ik in het museum voor Midden Afrika twee opgezette dodaarsen gezien, zonder water errond, en ook een waterhoen. En een moersleutel.

[Safricas heeft hier gouden tijden gekend, tijden dat Erik met een vliegtuig vol geld terug naar Kinshasa vloog. Zij bouwden de waterkrachtcentrale in Mobaye die Gbado van elektriciteit voorziet, het presidentiële paleis in Kawele dat uitgerust is met een bar van malachiet. 'Zeven ton malachiet,' zegt Bove melancholiek, 'de president was er altijd trots op dat aan zijn gasten te kunnen melden.' (uit: Lieve Joris Dans van de luipaard. Meulenhoff, 2001. p 74-75.)]

Vanavond dronk ik op de koer een Steenuilke. Voor de naam en omdat er lievevrouwebedstro in zit. Ik zou kunnen zeggen: dubbel voor de naam.

Maar wat echt belangrijk is, is dit: enige nachten terug zag ik in een droom een steenuil. Ik stond in een villa en zag hem door het raam in een conifeer zitten. Ik had - gelukkig - mijn verrekijker bij.

Ik had er bijna een heel jaar lang geen enkele gekocht maar dinsdagochtend draaide ik er weer eens een. Op de Pantheonlaan in Koekelberg, 50 cent, en het helemaal waard.

Een paar nachten geleden, in een droom, zag ik samen met H een poelsnip opvliegen - H zei dat het er één was, ik had geen idee. We waren ergens waar ik al eens eerder was in een droom, maar toen alleen, en we waren van een bushalte onderweg naar elders. Allemaal erg vaag. Er was nog iemand bij die ik kende, maar wie?

In De Morgen van 21 mei 2011.

Vannacht, in een droom, zag ik een scholekster en een kokmeeuw naast elkaar overvliegen. Ik stond met iemand op straat. De anderen zaten allemaal boven te praten, in een soort veranda op het dak, en hadden het niet gezien, niet de scholekster en niet de kokmeeuw en al helemaal niet wat daarna kwam.

We dachten eerst dat het een ooievaar was die naar beneden viel, maar toen ik tussen de ringvinger en de middelvinger van mijn linkerhand door keek, zag ik duidelijk dat het een vos was. Hij was ros en wit en viel gewoon naar beneden, uit de lucht, de bomen in.