laat ons verzamelen, als liefhebbers, met kleine handen vol, heel de wereld en haar schoonheid

Afgelopen zondag opgericht op Avondlog: het Nationaal Torentjes Archief. Mooi toch?

Er werden sigaren opgestoken en een van de twee vroeg of hij een goede reis had gehad. Ik zou kunnen zeggen, dacht de gezagvoerder, dat de afgelopen reis hen geen bliksem aanging. (uit: A. Alberts De honden jagen niet meer. G.A. van Oorschot, 1979. p 17)

Door de raampjes keek ik uit over de tuin en het woud waarboven de bliksem Hitchcock-elektrisch aderde. (uit: Koen Peeters Acacialaan. Meulenhoff, 2001. p 45)

[Nieuwe dieren op mijn tas, vanmiddag, in het Astridpark in Gent. Het Astridpark met zijn "gedesaffecteerd openbaar toilet".]

David Mitchell: 'Black Swan Green'

Toen het vanochtend nog niet overdreven heet was, bleef ik staan in de Rue de l'Intendant / Opzichterstraat. Ik keek naar de zwaluwen en hoe ze af en aan vlogen en af, opnieuw. Aan.

De nacht ervoor had ik Black Swan Green van David Mitchell uitgelezen [Het lovends dat daar over verteld wordt is waar.] en hoe anders, dacht ik, is Mitchell lezen van Koen Peeters lezen? Hoe anders is dat van kijken naar zwaluwen? En zou ik louter uit het profiel tijdens de vlucht, zonder te letten op omgevingen, biotopen, nesten of geluiden, een gierzwaluw van een huis-, boeren- of oeverzwaluw kunnen onderscheiden? Zou ik dat kunnen? Zou ik dat kunnen?

Black Swan Green is – ook net onder de douche dacht ik er weer over na – zeer de moeite, dat staat vast, ook al zit ik met een probleem bij de portefeuille-verhalen. Ook onder die douche merkte ik dat ik uitslag heb op mijn borst. Ja, en helaas, ook dat staat vast.

If I fell, it was smash through a glass pane and slam on a concrete floor. Unless I got impaled on a tomato cane, like the priest in The Omen who gets spiked by a falling lightning conductor. (p 171-172)

'What happpened there?'
'Thunder, lightning, hailstones, fireballs. Biggest storm in years. (p 222)

David Mitchell Black Swan Green. Sceptre, 2006.

Of ben je gewoon blij me te zien?

man op straat: Is dat uw kous?
hippe vogel op terras: Ja.

-- Zonnestraat Gent [Wat geen New York is.]

Josien keek in de verte. Ze zag alleen maar de donkere lucht met af en toe een bliksemschicht erin. Boze golven zag ze, geen stoomboot. (uit: Wim Hofman Van aap tot Zip. Querido, 2006. p 33)

Denk je niet? De lucht is dan pikzwart als schoensmeer of donkergroen en de bliksem slaat sissend in het water. (uit: Wim Hofman Van aap tot Zip. Querido, 2006. p 82)

Maar boven in de lucht
hing een wolk,
dik van regen, hagel, bliksem...
(uit: Wim Hofman Van aap tot Zip. Querido, 2006. p 170)

Day and night across the planet, every second about a hundred lightning bolts hit the ground. (uit: Bill Bryson A Short History of Everything. Doubleday, 2003. p 229)

En die laatste was een gift van Father Ted.

Lief is niet thuis en ik moet nog werken. Ik eet pasta voor de pc. Ik vis de brokjes olijf uit de Sacla-saus, klik de Word-vensters weg en bekijk de geschiedenis in onze Firefox. Ik maak een onvolledig lijstje van waar ik vandaag was:

Pieter Jan Kerstens heeft een erg dromerige website. Ik zou er uren naar kunnen staren. Remco Campert heeft een nieuw boek: Het satijnen hart. Ik las een recensie, een interview; nu het boek nog. Ik sta er ook steeds weer van te kijken hoeveel er te vinden is op de dbnl. Bijvoorbeeld: Al die dromen al die jaren – het blijft een heerlijke titel – en dat boek moet nog maar eens uit de bib gehaald, al was het maar voor de gezellige foto's. Nog gezellige foto's, maar dan van Elsschot, staan onder een recensie van zijn nagelaten werk op het Knack-blog. Op Absenter staan – hoera – weer fietsen en heel de Tour van 2006 zit in Google Earth. Ik vergeet natuurlijk de gezellige foto's van David Shrigley niet. En tot slot: Beyoncé, die kwijlt in haar slaap.

Nu drinken, zeg ik tegen mezelf. Ik zit voor de pc met een leeg bord. Ik schenk een glas worldshake in. Het is 1 juni. Ik moet nog werken.

Afra vond en schonk een bliksem. Mooi is dat.

Zo nu en dan lichtte de hemel op door bliksemschichten, waarna het geraas van de regen voor een moment werd overstemd door de donder. (uit: Karel Glastra van Loon De onzichtbaren. Amsterdam: L.J. Veen, 2003. p 169)

update
Cockie vult aan in de reactiedoos:

In een van de laatste hoofdstukken van De Passievrucht zit ook wonderschone bliksem. (Ik kan het niet fotograferen, want het is een luisterboek) :-)

Smaskens filibajs, welk een interactie deze week, denk ik daar dan bij en van me verder inhouden is natuurlijk geen sprake meer; ik duik gewoon het boekenrek in. Bedoel je deze, Cockie?




Alledrie uit De passievrucht (L.J. Veen, 2001. Alledrie p 228.) van Karel Glastra van Loon. God hebbe zijn ziel, wij zijn bliksems.