Eergisterennacht, in een droom, zag ik een handvol wulpen. Ze zaten in een boom. Over die boom zat plastic folie gespannen.

Vannacht zag ik in een droom een bijeneter en twee roodborsttapuiten. De bijeneter hing dood in een struik in de tuin van mijn ouders. Hij leek al daar al een tijd te liggen, had nog het meeste weg van een verdroogd & bontgekleurd slangenvel.

De roodborsttapuiten zaten ook bij mijn ouders, naast de voordeur. Ik bekeek ze vanuit de woonkamer. Af en toe kwamen ze tot op de vensterbank gevlogen en bekeken ze het glas, zich verwonderend over het materiaal.

Dit tikte ik vorige week zaterdag:

07.08.2010
Gisterennacht, in een droom, zag ik een havik. Ik herkende hem zelf niet, maar iemand vertelde het me.

[Bliksemsnel veranderde hij achtereenvolgens in een vleermuis, een uil en toen weer in een wilde kat. (uit: Philip Pullman Het noorderlicht. Prometheus, 2001. p 105.)]

van k.artman

[In het ijs zitten nooit eerder geziene bloemen vastgevroren, kariatiden van bloemblaadjes, ze zijn door de kou getroffen als door de bliksem, ze weten niet dat ze gestorven zijn, kijk, het lijkt wel of ze door het ijs heen proberen te breken, .. (uit: Amélie Nothomb De winterreis. 2009. p 106.)]

van jevski

[Dat mag niet! Dat kan niet! Ik verheug me al weken op dit lustvuurwerk! Bliksem en donder nog aan toe! (uit: Atte Jongstra De heldeninspecteur. De Arbeiderspers, 2010. p 36.)]

van Occy

['Ja.'
'Goed, ik loop nu eerst als de bliksem naar meneer Otter toe om het hem te zeggen, en dan ga ik met jou mee.'
(uit: John Cowper Powys Wolf Solent. Prometheus, 2008. p 132.)]

van Occy

Ik zag Cristophe Vekeman een blauwe zwembroek kopen.

Lammerstraat / Gent

Vannacht, in een droom, zag ik in de Lammerstraat in Gent een grauwe gors en alsof dat niet genoeg was ook twee, misschien drie, kraaigrote blauwe vogels met grijze snavels met van die stormvogelbuisjes erop. Hans H was er ook. Hij bleek vogelkenner. Ik vertelde hem dat ik op Isbladskärret op Djurgården een zwarte ruiter had zien fourageren.

We hadden geen verrekijker bij, daar in de Lammerstraat. De vogels waren moeilijk te bekijken. Ik overwoog de Sint-Pietersnieuwstraat in te lopen om ergens een vogelgids te zoeken. Die blauwe vogels leken niet op iets dat ik kende.

Eén van de vogels viel plots dood in de Schelde. Hans H en ik en nog twee, drie personen maakten een vlot en boomden naar de vogel om hem grondig te bekijken. Het duurde allemaal nogal lang. Hans H vertelde later dat deze vogelsoort officieel niet bestond, maar enkel in de geheime archieven van het Vaticaan. Wellicht waren ze onwel geworden door een lozing uit een vliegtuig en zo in de richting van de Lammerstraat gesukkeld. We besloten de waarneming niet aan het Vaticaan door te geven.