mooie mensen van vroeger

*
Donderdag zag ik de fluiter, de fluiter van vroeger. Niet donderdag donderdag, maar donderdag 21 augustus. Ik hoorde hem komen van bij het kippenkraam en zei tegen mijn lief: wacht, luister. Hij liep met zijn handen op zijn rug, hij floot, het was de fluiter. (18)

*
Vanmiddag was ik bij de groenteman, de groenteman van vroeger. Ik kocht jonge wortelen, peterselie en veldsla. Het was 2 euro 68. Ik haalde al het losse kleingeld en twee botsballen uit mijn linkerbroekzak want, en dat zei ik ook tegen de groenteman, ik had ooit een mooi en praktisch doosje maar dat verloor ik op een terras.

Dan heeft nu iemand anders een mooi en praktisch doosje, zei de groenteman. Ik: zo is dat.

We telden samen 1 euro 94. De rest betaalde ik met proton, de botsballen stak ik weer in mijn zak.

[Ongeveer om de tien meter waren er verontrustende geblindeerde ruimten waar zich waarschijnlijk de hoogspanningsinstallaties bevonden, met op de deuren expressionistische pictogrammen die aan duidelijkheid niets te wensen overlieten, gestileerde zwarte schichten en mensen geveld door de bliksem, verstard in hun verwrongen houding, verstild in hun asymmetrische val. Kennelijk was ik de weg kwijtgeraakt (of anders waren ze wel heel slecht aangegeven, de toiletten). (uit: Jean-Philippe Toussaint De televisie. Van Gennep, 1998. p 151.)]

[Nu ik mezelf kan bekijken via die ongebruikelijke blik van bovenaf, waarbij mijn ouderdom me de luxe vergunt om tegelijkertijd een starende sfinx te zijn en de man op wie ze haar strenge ogen heeft gericht, stel ik vast dat mijn levenslot en wellicht ook het lot van anderen lijkt op de tarotkaart van de Major Arcana, met de Toren die door de bliksem wordt getroffen... (uit: Bohumil Hrabal Praagse ironie. Prometheus, 2007. p 65.)]

van Occy

[Het begrip goedkoop (genoeg) kan tot een bepaald punt inzicht verlenen, het inzicht dat zo klaar is als een klontje, net voor het doorslaggevende moment, als bliksem bij heldere hemel. (uit: Dag Solstad T. Singer. Signature, 2006. p 56.)]

van Occy

[Zelfs God moest mij nu in de peiling hebben gekregen. Daarom holde ik het laatste stuk ook en ik kon nog net aansluiten in de rij toen de bel ging en op datzelfde ogenblik was er een bliksemflits, ik had nog maar tot vier geteld toen de donder over het schoolplein rolde en de kerkspitsen beefden. Ik begon ongerust te worden. Misschien had ik God op zijn tenen getrapt. Misschien was God wat lichtgeraakt? (uit: Lars Saabye Christensen De halfbroer. De Geus, 2008. p 297.)]

van woordenaar

[Terwijl buiten het hemelvuur waarde en de natuur zich laafde, ontstak de meester op de hem eigen onovertroffen wijze verscheidene kaarsen. (uit: Harry Mulisch Het mirakel. De Arbeiderspers, 1962. p 40.)]

van K. Artman

Ik ging fietsen met mijn Vos en mijn lief. We reden door Oost-Vlaanderen, Vlaams-Brabant en Henegouwen. Ik zag heel wat rijpe bramen.

In Grimminge aten we een snickers van het huismerk van Delhaize, in taverne d'Oude Pompe in Viane een croque-monsieur. Men legt daar de kaas óp de croques en niet tussen het brood. Er komt een bordje groenten uit potjes bij met een kwak mayonaise ernaast en wat ketchup in een plastic schaaltje. We dronken Pompebier en keken naar het springkasteel. Iemand had in zijn broek geplast.

Na Viane stond de wind strak op kop. Het ging gieten. De weg werd een kasseibaan. Wat een helden zijn mijn lief en ik. Maar ik overdrijf; het was goed & mooi. De grond straalde warm en boven de graslanden van De Rietbeemd dampte heerlijk het vocht.

Om 17.58u namen we in Geraardsbergen de trein naar huis.

[Toen liep ik, nadat ik mijn horloge gelijk had gezet met de klok in de latrine, de lange, natte kasseienweg af de stad in. Ik negeerde de bliksemschichten die overal om me heen insloegen. Of je nummer stond erop, of niet. (uit: J.D. Salinger Voor Esmé - veel liefs en morsigheid uit Negen verhalen. De Bezige Bij, 2008. p 109.)]

van woordenaar