[efvtfkåtkt] [9 september 2005]

8.00u: afwassen met roze handschoenen is hip.

10.00u: schoonmaken met roze dweilen is hip.

12.00u: lichtroze vis, vers van op de Vrijdagmarkt, is hip.

12.00u [bis]: lichtroze peuters, brabbelend voor viskramen op de Vrijdagmarkt zijn uitzonderlijk hip. Geen hip weblog kan zonder, trouwens.

14.00u: roze sokken zijn niet hip.

Det blir som en städexplosion -plosion

Vanochtend, meer nog dan gisteren en de dag daarvoor, ben ik fan van Doj Doj. Iedereen, ook u, zou na het met een roze dweil poetsen van keuken, badkamer, toilet en de gang daartussen de voorlopig laatste aflevering van Doj Doj moeten beluisteren – [De rechtstreekse link is ondertussen dood, maar het archief zal wel snel aangevuld worden. Fredagen den 9 september 2005: Hawaii] – al was het maar voor de uitdrukking "måla mig röd och kalla mig tomat; vad var det som hände?"

Later ongetwijfeld meer over roze dweilen, want het is efvtfkåtkt-dag vandaag. Hoera.

nix och nej

Het is niet eenvoudig hard te werken met Doj Doj, Ditten och Datten op de achtergrond.

maandagavond

Maandagavond vijf over elf. Ik denk: daar loopt Vera Dua en is dat niet Jef Tavernier? Ik wandel door de tunnel naar het plein waar twee trams wachten maar laat hen links, evenzo Baziel. Het weer is zacht, maar Baziel laat ik links.

Waar overdag de vrouw die houdt van Mario uien schilt, is het nu donker en stil. Een lamp - verzonken in de grond - probeert nog iets met een blauwe schijn.

Mijn fiets wacht in de zijstraat; ik neem hem mee aan de hand. Op de stukjes licht bergaf wip ik op het zadel en laat ik mij over de stoep glijden. Rechts. Bijna geruisloos ben ik; net als de lege straten en donker en zacht. Een vrouw rookt een late sigaret achter een hek. Links. Een man houdt de deur open voor zijn witte hond. Rechts. Een meisje schetst drie platanen op een karig verlicht plein - de glasophaling liet heel wat staan. Links.

Verder: rechts links links rechts, dan druk ik de code in en schuift de poort van de gemeenschappelijke garage open. Vanavond neem ik de lift naar boven. En morgenvroeg ga ik naar de apotheker, maar eerst zal ik nog dromen van Pakistan.

I
De groenteman – hij gelooft in de onschuld van Lance Armstrong – verkoopt Belgische luxedruiven aan 16 euro per kilo. Een banaan kost 36 cent.

II
Ik eet een appel-frangipanekoek en een achtje; ik eet een banaan. Ik drink Bockor pils op de stoep bij Baziel, en dat alles tot de onsympathieke fietsenwinkel opengaat. Ik schrijf deze tekst in mijn blauwe boek. Wat de fietsenmaker over Armstrong denken zal, zo beslis ik nu, interesseert me niet.

III
Ik drink Bockor pils op de stoep bij Baziel. Een epitheton, zo denk ik, krijg je niet voor niets. Binnen anderhalf uur ga ik nogmaals naar de onsympathieke fietsenwinkel; binnen anderhalf uur is mijn fiets nogmaals hersteld. Ik denk: ik laat me opnieuw uitvoerig rondleiden tussen de fietsmanden – van de poes ben ik niet. Ik glimlach naar het meisje en bestel een Bockor.

IV
'151 euro 80 cent' zegt de man van de onsympathieke fietsenwinkel, 'Er zijn nogal wat uren ingekropen.' -'13 dagen 4 uur en 30 minuten,' denk ik. 'Hebt u dit boek gelezen?' vraag ik. Ik haal Blauwe maandagen van Arnon Grunberg uit mijn tas. 'Nee,' zegt de man. Ik haal mijn schouders op, klak met mijn tong, zeg: 'jammer... Hebt u fietsmanden?'

V
Mijn fiets rammelt.

de lerarenkaart geeft korting in allerhande musea

Wie te vroeg is in de bibliotheek, leest wel eens in 100 leukste musea, 100 leukste verhalen. Over museum nummertje 63 bijvoorbeeld: het Nationaal Scheepvaartmuseum in Antwerpen.

De brede collectie omvat schilderijen, kompassen en globes, zeekaarten, vele scheepsmodellen en zelfs echte schepen. Op veel vitrines zijn spreuken aangebracht, zoals 'Mosselen roepen vooraleer men aan wal is.' Na een bezoek aan het museum is de herkomst van deze spreuken een stuk duidelijker.

Wie het museum (in Het Steen) eerstdaags bezoekt en de vitrine vindt en fotografeert, krijgt in ruil voor de foto iets in wasco van mij. Wie liever thuisblijft, stuur ik dan weer met plezier naar nummertje 879 in F.A. Stoetts lijst van Nederlandsche spreekwoorden, spreekwijzen, uitdrukkingen en gezegden.

Nicky Huisman 100 leukste musea, 100 sterkste verhalen. Breda: Mo'Media, 2004.

ik heb een plus-kaart bij Delhaize

Een vrouw zegt: 'Meneer, er valt iets.' Ze bukt zich en raapt een blaadje op. Ze geeft het aan mij. Ik herken mijn handschrift en lees: 'Mosselen roepen eer ze aan de kant zijn'. Ik zeg: 'Bedankt. Uit mijn achterzak gevallen.'

Ik zeg: 'Mevrouw, u vergeet uw koffie.' De vrouw zegt: 'Och ja, en dit? Is dit van u?' Ik zeg: 'Neen, dat is nog van u.' 'Bedankt,' zegt ze. Ik zeg: 'Doe maar op uw gemak. Ik heb tijd.'

Ik bied u een voor en na aan, en ook een relevant stuk uit Het is niet ernstig, mon amour (p79). Verder: omdat ik niet wachten wil op kelder, zolder, fietsenhok, stuur ik het geheel naar Koen Peeters, aanstichter.

Neem een plankje, niet groter dan A4-formaat, en smeer dat in met lijm. Breng de dagbladfoto aan en rol met een fles alle plooien en luchtbellen weg. Wacht even tot de lijm droog is en bewerk de foto met waskrijt, tot je niet meer ziet dat er een foto onder zit. Laat aan de rand de naam van de fotograaf nog zichtbaar, dan beschuldigt niemand je van plagiaat.

[heel de verzameling]

de mosselen

Het valt op: zegswijzen met mosselen erin zijn hip op de sportredactie van de vrt.

• 14 augustus 2005, wereldkampioenschappen atletiek in Helsinki. Paula Radcliffe versnelt na 20 kilometer en de tegenstand lijkt al voor halfweg verslagen. Kris Meertens: "Maar we mogen de mosselen nog niet aan wal roepen."


• 16 augustus 2005, wielerronde van Duitsland, aankomst in Bodenmais. Jörg Jaksche en Filippo Pozzato komen quasi-gelijktijdig over de streep. Aanvankelijk weet niemand wie wint, ook winnaar Pozzato niet; hij gooit alleszins geen armen in de lucht. Renaat Schotte: "Die zal niet roepen voor de mosselen aan wal zijn."

Ruud Hendrickx kan trots zijn op zijn troepen; het wordt – hoewel ik natuurlijk beter geen mosselen roep eer ze aan wal zijn – vast en zeker een regelrechte hype.

17 juli, 20.10u, Parijs.-- Op de Place Saint-Gervais raap ik een papiertje op van het trottoir. Het is wit, vierkant, 9x9cm, en met zwarte pen beschreven op voor- en achterzijde. Iemand had zich voorbereid op een erg moeilijk gesprek, iemand had een en ander opgeschreven om bij het heetst van de emotie de woorden niet te vergeten, milderend medelijden te vermijden en een objectieve waarheid achter zich te weten. Ik raap het op, ik laat het zien aan lief; ik zit nog met Het is niet ernstig, mon amour in mijn kop en stop het in mijn tas, bij metro- en museumkaart. Later komt het tussen mijn eigen notitieblaadjes en volgeschreven enveloppen terecht, uiteindelijk op een stapeltje links op het bureau.

Ik houd het dus bij, ja, maar nu, een maand later, moet er iets gebeuren; de rest van de stapel links is al weggewerkt. Ik denk ik houd het bij en maak een verzameling in een ringmap, een plakboek met een gedeelte voor de originelen en een gedeelte voor de transcripties. Ik denk meer nog ik houd het bij maar dan geplakt op een houten plankje – naar de fruitboer voor een kist! – en overkleurd met wasco in primaire kleuren. Ik houd het bij tot later, tot een latere ik volwassen is en bezitter van zolder, kelder, fietsenhok waar het mooi aan de muur hangen kan. En ik stuur het op naar iemand in Nieuw-Zeeland, een vriend die ik nog niet ken.

transcriptie VOORZIJDE:

-le pacte de 2005 etait
je m'occupe du petit le
+ lngt possible et toi
tes etdudes. mais....

-> Salut. - vivre encore ensemble
jusque tu puisse subvenir
a tes besoin et louer un
appmt+ A [.?.] de ce mom
vivre sep[.?.]. ~ u.


transcriptie ACHTERZIJDE:

-> Jouissuer -> Pb
-> Repp espereé
-> je ne prx pu curie changé
-> OK je ne propose ps gr chose
mais queceque tu proposé
-> queq tu organise
-> Melon. / trumvan |
-> [-> pucté um sem -
-> Moi psy peut être / pas avnt Reuol suffissint
-> Toi moin sympa avec les autre
depuis 1 bon moment.
-> tes copains?

En lief zegt: ga je naar de fruitboer, neem dan een kistje mee. Voorwaar een waar woord!

[heel de verzameling]