Niet dat ik echt geïnteresseerd ben in buitenliteraire bliksems, maar toch: op buienradar.nl kan je ook zien waar het het afgelopen uur bliksemde.

En je kan er ook zien dat ik nu gerust naar de bibliotheek kan fietsen. Het blijft nog wel even droog.

[Als we op een ochtend zitten te ontbijten, hoor ik geluiden bij de tent. Ik loer naar buiten en zie een hond die ik ken. Het is de hond van de rechtse man en ik denk, bliksemsnel, dat de rechtse man dan zelf ook niet ver uit de buurt kan zijn. Ik grijp mijn pijl en boog en ga op mijn hurken in de tentopening zitten (uit: Erlend Loe Doppler. De Geus, 2006. p 110.)]

Zondagmiddag vond ik een stapeltje betalingsbewijzen in een biljettenautomaat in het station.

[Het waren er veertien. Het oudste was van 10.43u en het recentste van 11.15u, dat was het mijne. Het laagste aangerekende bedrag was €2,40, het hoogst aangerekende €71 en dat was het mijne. In totaal werden er in die 32 minuten 14 biljetten verkocht, voor een totaalbedrag van €174,70. Dat maakt één verkocht biljet per 137 seconden met een omzet van €5,46 per minuut.
Ik vind dat veel. Zelfs zonder mijn railpass (d.w.z. -€71 en -3 minuten) was dat nog €3,57 per minuut geweest. Ook dat vind ik dus veel.]

We brachten de zondag door op het platteland. Ik las Vogels kijken van Bob den Uyl – mooie cover van Dolf Zwerver – en zag twee boerenzwaluwen, mijn eerste van het jaar.

Ik kreeg afgelopen week veel bliksems voor het archief, zeer veel bliksems voor het archief. Van Occy, Lena en K.Artman.

[Ik rende en rende. Rende recht in de armen van een politieagent. Het hele station stond in rep en roer. De sirenes bliksemden in mijn oren. Walkietalkies overlegden. (uit: Saskia De Coster Held. Prometheus, 2007. p 58.)

Mijn God, hier komt om te beginnen geen einde meer aan, / Je lach die zwart en langzaam insloeg als een bliksem, / Je lach die ons allemaal helemaal pijn deed, / Je drastische lach die met slaande deuren het pand verliet. (uit: Leonard Nolens Een dichter in Antwerpen en andere gedichten. Querido, 2005. p 21.)

Met één hand greep ze mijn blauwe konijnenoren en hees me bliksemsnel de lucht in. (uit: Eloin Colfer De stoerste jongen van de wereld. Pimento, 2007. p 87.)

Zijn ogen blinken als groen glas. De wolfman lacht en maanlicht spettert van zijn witte wolvengebit. Boven zijn hoofd knettert een bliksemstraal. (uit: Paul van Loon De griezelbus 0. Elzenga, 1999. p 11-12.)

Dooms reageerde als een sprinter die het startschot hoort: als de bliksem. (uit: Pieter Aspe De zevende kamer. Manteau, 2008. p 48.)

Hannelore negeerde de pijnscheuten die als bliksemschichten door haar hoofd schoten en bracht in een paar woorden verslag uit over haar bezoek aan de bungalow van Claes en de achtervolging die bijna fataal was afgelopen. (uit: Pieter Aspe Het Dreyse incident. Manteau, 1999. p 255.)

De lafste schutter schuilt in de bunker van blanke paleizen. / Wij zijn onschuldig en zien ons abstracte begrip van de dood / In het poolijs geslepen van sterren, wij zien hierbeneden / Zijn slordige dagindeling, de bloedende gehoorzaamheid / Een mens te zijn naar de bliksem. Prachtwerk van de gruwel. (uit: Leonard Nolens Bres. Querido, 2007. p 19.)

wat ik heb

Ik heb groenlingen voor de grote ruit in de woonkamer.
Ik heb zin in worsten van Zwan.

12.20u. Terras! Eerst dacht ik dat ik een broodje tonijn zou bestellen, maar ze hebben hier omelette saucisse. En dan neem ik omelette saucisse. Dat spreekt. Zo simpel is dat; het spreekt en traditie mag.

12.28u. Er rijdt een vrachtwagen voorbij van Nieuwkuis OKAPI Nettoyage à sec. Joggers op de Leopold II-laan, gierzwaluwen boven de huizen.

12.32u. Ik mors bier op mijn enkels. Het geeft niet. Terras!

Op de fruitetiketten van de natuurvoedingswinkel staat sinds mensenheugenis bedankt en tot. Daar kijk ik niet meer van op. Maar dat de blauwe accenten op diezelfde etiketten zo mooi zijn, dat was me nog niet eerder opgevallen, niet voor maandagmiddag. Ik kocht toen 626 gram bananen, zeer kleine bananen, tegen € 2,31 per kilo. Totaalprijs: € 1,45.

Ik ben zelden thuis op maandagnamiddag, maar deze week was ik het dus wel. Ik at een zeer kleine banaan in de zetel en vond het prijsetiket mooi. Ik kleefde het op een blad dat ik op het werk helemaal zwart gekopieerd had. Naast me lagen De boodschapper en De Koran van Kader Abdolah. Op BBC2 scoorde Ronny O'Sullivan een maximum break.

[Toen hij dit hoorde, leek hij getroffen door bliksem. Een moment lang staarde hij me aan als een versteende man. Verder werd er geen woord tussen ons gewisseld. Hij trok zijn jas aan en we gingen samen eten, zo vertrouwd alsof we oude vrienden waren. (uit: Kader Abdolah De boodschapper. De geus, 2008. p 144.)]

[En als je je verloren, zwak, lelijk, eenzaam en wanhopig voelt, hoef je me maar te bellen; dan kom ik naar je toe en vertel je hoe, in de tijd dat ik je leerde kennen, alle mannen je maar hoefden te zien of ze werden onmiddellijk verliefd op je, zac, als door de bliksem getroffen. (uit: Sandro Veronesi Kalme chaos. Prometheus, 2008. p 236.)]

["O God," dacht hij, "wat heb ik een inspannend beroep gekozen! Dag in, dag uit op reis. De opwinding veroorzaakt door de zakendrukte is veel groter dan in de zaak zelf, en bovendien wordt mij nog de plaag van het reizen op de hals geschoven, de zorg voor trein-aansluitingen, het ongeregelde, slechte eten en een altijd wisselende, nooit blijvende, nooit hartelijk wordende omgang met de mensen. Het kan allemaal naar de bliksem lopen!" (uit: F. Kafka De gedaanteverwisseling. Wereldbibliotheek, 1952. p 10.)]

van pironik