['Ze schijnen er elektriciteit mee op te wekken,' fluisterde Eddie achter zijn hand.
'Is zo'n molen niet om koren te malen?' vroeg ik.
'Als het straks bliksemt zullen we ook elektriciteit hebben,' mompelde Joris, die een sigaret aan het rollen was. (uit: Bart Koubaa De vogels van Europa. Querido, 2014. p 62-63.)]

[Niet een blikseminslag werd het vliegtuig fataal, maar ijsafzetting in het motorblok. (uit: Gerrit Jan Zwier De omweg naar Paaseiland. Atlas Contact, 2016. p 23.)]

[Hier zit ik dan, in de oude mozaïekbrasserie La Strasbourgeoise en ik kijk naar de godin van het recht die wijdbeens boven op het treinstation zit met een blinddoek voor haar ogen en een gebroken bliksemschicht in haar ene en een weegschaal in haar andere hand. (uit: Oddný Eir Land van liefde en ruïnes. De Geus, 2017. p 38.)]

En een roodhalsgans!

Ja, ook een roodhalsgans zag ik, in een droom. Het kan makkelijk een week of twee geleden zijn.

Smienten!

Van de week, of misschien de week ervoor, zag ik in een droom smienten.

Op een woensdagvoormiddag, half december, zag ik in mijn slaap een roodstuitzwaluw.

Ik lag op de zetel te dutten en wandelde in een droom op straat voor mijn ouderlijk huis. Het waaide. Ik was warm gekleed. Tussen de berken en boven het poortje van de ezelenwei vloog een roodstuitzwaluw. Ik probeerde hem te fotograferen met mijn roze toestelletje en was erg verbaasd dat ik hem op beeld kreeg - het was een blauw-oranje veeg. Een ijsvogel, kon je vermoeden, maar ik wist beter: een roodstuitzwaluw.

[De kleuren waren zoals gebruikelijk bij Brewster overwegend gedempt; de twee uitzonderingen daarop waren het staalblauwe touwtje, dat als een bliksemschicht dwars over het schilderij liep, en de zwarte schoenen van het kind, die donkerder waren, zwarter, dan vrijwel alles wat er in de zaal te zien was. (uit: Teju Cole Open stad. De Bezige Bij, 2012. p 52-53.)]